ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

748

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

و كر « 1 » از احتراق خون بوذ سرخ كردذ و « 2 » به همه حالها غير نضيج بوذ ، و سبرز ايشان بزرك بوذ ، و براز سخت بوذ و سياه ، و « 2 » به اول بيمارى عرق اندكى بوذ و باز به آخر بسيار آيذ « 3 » و بدان عرق فايده نيايذ ، و تيزى اين تب بيش بوذ از « 4 » تب بلغمى الّا آنك بتيزى تب غب نرسد و « 5 » از « 5 » درد سر و سوزش و تشنكى كبا غب بوذ اينجا نبوذ و جن بدان‌وقت تبها ربع بسيار بينى بدان بدرست « 6 » كى ربع است . و كر اين كس كلان بوذ و سرخ‌روى و ركهاى او بر « 7 » بوذ « 7 » اغاز علاج از فصد باسليق كن ، و كر خون بسيار بوذ و سياه بيشتر بركير « 8 » و كر اندكى بينى و سرخ زوذ باز بدار « 8 » ، و شكم بايذ آوردن بداروى كه سودا فرود ارذ و بباب ماليخوليا بسيار ياذ كرده‌ام ، و كر كرمى ندارذ مزاج بيمار « 9 » مطبوخ افتيمون « 10 » بر وجه او « 10 » تمام ، و كر كرمى دارذ « 11 » بر « 11 » بنج درم سنك افتيمون « 12 » بيست درم سنك شكّر برافكن و بده و كر كوذك بوذ سه درم سنك « 13 » بس بوذ و دمادم اسهال بايذ كردن و نضج نكاه بايذ داشتن جه اين خلط را نضج دير افتد ، و كر دانى كه بلغم با ( f . 598 ) او يارست قى بايذ كردن بترب و سكنكبين جنانك ياذ كرده‌ام « 14 » بباب حمّى بلغمى ، و كر دانى كه صفرا با او يار بوذ نقيع هليله زرد و هليله سياه و سنا و شاهترّه و تريامان و افتيمون و ميويز بىدانه و الو بستى اين‌همه را نقيع كند و آب بستانذ وزين آب بيست درم سنك و سكنكبين ده درم سنك با او يار كند و ياره فيقرا نيم درم سنك و

--> ( 1 ) - ف : و اكر ( 2 ) - ف : « و » ندارد ( 3 ) - ف : بوذ ( 4 ) - ف : افزوده . تيزى ( 5 - 5 ) - ف : ان ( 6 ) - ف : درست ( 7 - 7 ) - ف : بينى ( 8 - 8 ) - ف : اندكى بوذ و سرخ زوذ باز دار ( 9 ) - ف : « بيمار » ندارد ( 10 - 10 ) - ف : بر وجه و م : بده بر وجه ( 11 - 11 ) - ف : با ( 12 ) - ب ه : سوده ( 13 ) - ب ه : افتيمون ( 14 ) - ف : ياذ كردم